De implicaties van het Micro op de Macro deel 1

Melkweg; Micro, macro implicaties

Naar aanleiding van het COVID-19 gebeuren kondigde ik in het artikel “COVID-19 en de noodzaak voor een nieuw paradigma.” aan dat ik de komende weken een vervolgserie artikelen schrijf om het nieuwe paradigma en de onderbouwing ervan uit de doeken te doen. Dit is het eerste artikel uit de serie naar aanleiding van het uitgangspunt dat de oude paradigma’s, waarop de huidige medische en politieke establishment zijn autoriteit op baseert, achterhaalt zijn door wetenschappelijk aangetoonde informatie, die vooral de laatste 15 jaar beschikbaar is gekomen.
Ik vertrek vanuit het verhaal van het microbioom en hoop, aan het eind van de serie, uit te komen op het nieuwe paradigma, die wetenschappelijk gedragen wordt, beter bij ons past en leidt tot een Syntropie van de mens met het kosmisch geheel. Holisme in de pure zin van het woord. Waarin wij onszelf werkelijk kunnen ontmoeten in het ongrijpbare proces van het leven.

Allereerst, als we het hebben over het microbioom, de term microbioom leidt ons af, het is micro, klein, echter als je nadenkt over de implicaties van de ontdekking die voornamelijk over het microbiële gaat, verbaast het je, en leidt het tot bijna een kosmische implicatie.
Vandaar de titel dit stuk gaat over de implicaties van het microbioom op macro(-kosmische-onderwerpen).

Waarom ik?

Je zou je kunnen afvragen: ‘Wat geeft iemand als ik, zonder een specifieke opleiding in de wetenschap, en eigenlijk een soort microbe is, de wijsheid om over zo’n onderwerp te praten? ‘
Ik heb enige tijd gestudeerd, onder andere Biologische-Dynamische Landbouw gebaseerd op de zielswetenschap van Rudolf Steiner en later Sociaal Pedagogie, verder deed ik wat workshops en volgde ik een opleiding aan de Levensschool.
Doch mijn primaire kwalificatie is dat ik een microbioom ben, net zoals jij dat bent.

Melkweg; Micro macro implicaties

Deze afbeelding is erg leerzaam, want dat is de Melkweg waarin we ons momenteel bevinden. Op dit kleine stipje die de aarde wordt genoemd. Dat je hier bent, is wellicht heel prozaïsch., doch voor mij is dit een diepgaande metafoor. Het weerspiegelt namelijk wat we in wezen zijn; een microkosmos.

Wereldwijde brein

Ik hou van metaforen en ik ben een grote fan van de metafoor van het wereldwijde brein, omdat we voor een deel allemaal erdoor verbonden zijn; het internet.
En veel van wat ik vandaag weet, is te danken aan het internet en de bibliografische database PubMed.gov, dat nu ongeveer 25 miljoen citaties bevat in geneeskunde en de levenswetenschappen.
Ik heb letterlijk jaren achter een computer gezeten, wat leiden tot een fysiologisch nadeel, mijn ogen bijvoorbeeld, en al die uren werden mijn hersenen verwarmd door straling van het LCD, in een poging om erachter te komen, wat onderzoek zegt, over verschillende onderwerpen. Ik vrees zelfs dat het heeft bijgedragen aan het beeindigen van mijn relatie.
Wat mij in de eerste plaats zo fascineert, is dat PubMed.gov alleen al 25 miljoen jaar wetenschappelijke arbeid vertegenwoordigd.
Dat wereldwijde brein is een ongelooflijke bron voor de medische omwenteling.
Gebruik het zoals Google, stel een vraag die je hebt in PubMed.gov en kijk wat je ophaalt.
Als het gaat om het microbioom, toen ik geboren werd in ’74, werden er, in dat jaar, twee studies gepubliceerd. Dan zie je een sprong in het jaar 2000 naar 79 publicaties in dat jaar. In 2005 259, 2010 1173, 2015 6907 en vorig jaar; 2019 bijna 16000, op 80 na in…ÉÉN JAAR!.
Er is dus een heel interessant fenomeen gaande, namelijk de explosie van gegevens, terwijl we een nachtje lagen te slapen. En dan is microbioom maar één van de onderwerpen die het onderzoeken waard zijn. Er zijn veel onderwerpen waarbij ook zo’n explosie van informatie is waar te nemen.

Het holobiont

Ik geloof dat we de horizon van de platte Aarde zijn gepasseerd, zodat we echt niet terug hoeven te gaan naar die discussie. Ik geloof dat als je vandaag naar het onderwerp van geneeskunde kijkt, we die discussie helaas nog steeds hebben.
Het oude idee van wat het menselijk lichaam is, en hoe we ons daar aan zijn gaan oriënteren, terwijl de omvang van de literatuur die daar aan gekoppeld is, is gedevalueerd, simpelweg omdat het geen rekening hield met het zogenaamde Holobiont dat we zijn.
Het holobiont is ons eigen genoom en alle genetische bijdragen van elk afzonderlijk microbe die ons bevolkt.

Het paradigma van een menselijk lichaam, als optelsom van 23000 eiwitproducerende genen, waarop wij ons focussen voor onderzoeken aangaande de geneeskunde en de werking van het lichaam, is niet een compleet beeld van de complete mens of het holobiont dat we zijn. Daarmee zeggende dat we nu alle gepubliceerde medische literatuur die we hebben en zich alleen maar richt op die 23.000 genen, niet meer als van toepassing beschouwd kunnen worden omdat deze geen rekenschap bood voor het zogenaamde holobiont, wat we zijn.
Het holobiont; ons ​​eigen genoom en alle genetische bijdragen van elk afzonderlijk microbe die ons bevolkt.

Er zijn ongeveer 4,5 miljoen genen in het microbioom en dat zijn eenkel eiwit coderende genen. In ons lichaam is daarnaast nog veel meer genetische informatie in de “Dark Matter”, het RNA. En dit ten opzichte van de 23.000 eiwit coderende genen van het menselijk lichaam.
Je kunt dus zien dat het onderwerp en het voorwerp van de geneeskunde volledig zijn getransformeerd. Daarmee stellende dat de bestaande literatuur aangaande veel van de medische hedendaagse interventies, gaande van antibiotica tot vaccinatie, en zelfs tot het bestralen van mensen met diagnostische technologieën, niet langer evidence-based zijn. En dus voorzichtigheid ingeroepen mag worden. Er is namelijk geen manier om echt te zeggen dat ze veilig zijn voor het holobiont dat wij zijn.

Transitie

Kortom, als je echt nadenkt over wat het lichaam is, uit gaat van het object dat het een stuk vlees is. Dat met de ontdekking van de darmflora, een verschuiving plaatsvindt naar de acceptatie dat we niet alleen zijn; Ik ben samen met ongeveer twee kilogram bacteriën, virussen, schimmels en andere epigenetische elementen.
Dus nu ineens zien we een verschuiving, van onze identiteit en een soort ineenstorting van ons ego, aangaande het identificeren wat humaan is en wat niet, en de interdependentie daarvan. Dit is een ingrijpende transitie. Het lijkt heel erg op de overgang van het geocentrisch model naar het heliocentrische model van het universum.

Het oude verhaal, het hele idee dat de code voor leven en evolutie was opgesloten in de kern van de cel, kan niet langer worden volgehouden.
Toen de “Hologenome Theory of Evolution” geïntroduceerd werd in 1994, werd ons geduid dat gedurende de evolutie er uitwisseling is van genetisch materiaal.
Dus geen onderscheid; met bacteriën meer onderaan en zoogdieren daar boven. Er is een soort van promiscuïteit die duidelijk aangetoond is en het oude verhaal in feite zal ontkrachten.

De heilige graal

Een tijd lang, was de Heilige Graal om de primaire sequentie van genen te identificeren in het DNA. De proteïne coderende genen die we kennen zijn nu slechts ongeveer 1% in aantal, als je kijkt op het totaal aantal aanwezige genen in het menselijk lichaam.
We hebben dus 23.000 eiwitcoderende genen, er is geen validiteit meer voor het idee
dat we via die optiek het leven en zelfs het bestaan ​​van ons lichaam kunnen achterhalen.
Dit leidde in feite tot het postgenomische tijdperk, dat een soort correlatie heeft met existentiële toestand van onze soort.

Postgenomisch tijdperk

De oude denkwijze was enigszins geruststellend : We zijn gewoon stukken vlees, onze genen zijn geërfd van onze voorouders en het duurt honderdduizenden jaren voor hen om te veranderen. We hebben geen invloed op wat er van buiten op ons afkomt. Doch dit model past dus een soort nihilisme en fatalisme toe.
Terwijl we overschakelen naar het postgenomische tijdperk, kwamen mensen zoals Bruce Lipton uit het niets. The Biology of Belief, steunt op de gedachte dat onze keuzes, onze wil, onze gedachten en percepties, in onze fysiologie, de genexpressie beïnvloeden.

Epigenetische revolutie gelanceerd

De epigenetische revolutie was gelanceerd. Om te proberen de tekortkoming te begrijpen, dat we niet eens kunnen begrijpen hoe ons lichaamsplan is gemaakt, konden we verder kijken dan het gen, naar de epigenetische factoren.

Voor nu

In het volgende artikel vertel ik over epigenetische factoren, het viroom dat in ons lichaam aanwezig is en dat dat mogelijk een functie heeft, dat virussen feitelijk gewoon ronddansen in onze cellen tijdens de mitose(celdeling) en hoe de ziektekiemtheorie volledig achterhaald is. Ik zal ook ingaan op wat Darwin ons heeft meegegeven. We bekijken naar het belang en invloed van een aantal bacteriën met betrekking tot wat tekortkomingen in ons eigen genoom. Ik nodig je uit om met mij verder te gaan in de exploratie van wat wij zijn in relatie tot het geheel. ik wens dat je het net zo leuk en interessant vind als ik. Tot de volgende en ondertussen blijf ik nederig ten dienste. U kunt mij contacteren, opmerkingen geven, liefde betuigen en reageren op de gekende wijze. Erger je je aan de schrijf-, spel-, dt- en grammatica fouten, schuw je niet om mijn teksten te verbeteren. Ik zal je eeuwig dankbaar zijn!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.